De BBTK vraagt een verzoeningsvergadering in de handelssector
Sociaal overleg ja, de beslissingen van Arizona nee!
De BBTK heeft zojuist de voorzitters van de paritaire comités van de handelssector aangesproken om te eisen dat er dringend een verzoeningsvergadering wordt gehouden binnen de pc’s 201, 202, 202.01, 311 en 312. De door de regering geplande maatregelen zullen rampzalige gevolgen hebben voor de arbeidsvoorwaarden in de sector. De BBTK roept op om oplossingen te vinden in de paritaire comités van de handel en om het sociaal overleg een volwaardige rol te laten spelen. De werkgevers moeten stoppen met zeuren tegen de regering. Ze moeten in de paritaire comités rond de tafel komen zitten en onderhandelen over evenwichtige oplossingen!
Bij het lezen van de ontwerpen die op tafel liggen bij de regering, is het duidelijk dat deze de vrijheid neemt om zich te mengen in het sociaal overleg, door punten te behandelen die typisch tussen de sociale partners moeten worden besproken. Wiens schuld is dat? Van de werkgevers, die in deze ultrarechtse regering een luisterend oor hebben gevonden voor hun fantasieën over ongebreidelde flexibiliteit! Het moet mogelijk zijn om redelijke oplossingen te vinden die de kwaliteit van het werk, de gezondheid en het privéleven van de werknemers in de paritaire comités waarborgen. We denken in het bijzonder aan de uitbreiding van de openingsuren in de handel, de afschaffing van de verplichte rustdag en het begrip “nachtarbeid”.
Deze punten moeten dringend worden behandeld in het paritair comité, zodat het standpunt van de sector aan de minister kan worden meegedeeld voordat hij hierover definitieve maatregelen neemt. Ter herinnering: in 2015 bereikten vakbonden en werkgeversorganisaties een akkoord om de omkadering van nachtarbeid in de e-commerce vast te leggen. Als akkoorden over dit onderwerp opnieuw zouden worden verlengd of gewijzigd, zou dat op ditzelfde niveau moeten gebeuren (d.w.z. tussen de sociale partners van de sector).
Bovendien lezen we in verschillende verslagen (met name bij de CRB) dat de standpunten van werkgeversorganisaties niet eenduidig zijn. Het zou daarom nuttig zijn als we dit konden bespreken en, indien nodig, een gemeenschappelijk standpunt konden bepalen.
Andere zorgwekkende punten, zoals flexi-jobs, de uitbreiding van studentenarbeid en de alsmaar toenemende flexibiliteit binnen de sector, verdienen ook bijzondere aandacht. Deze punten zullen opgenomen worden in onze sectorale eisenbundel en we zullen de gelegenheid hebben om hierover een debat te voeren.
Maar al te vaak worden de vakorganisaties bekritiseerd omdat ze de raadplegingsmechanismen die binnen de sector zijn voorzien, niet respecteren. Maar nogmaals, door een verzoening aan te vragen, volgen we duidelijk de mechanismen die op sectoraal niveau zijn voorzien. Aan werkgeverszijde verwachten we dezelfde bereidheid om een constructieve sociale dialoog aan te gaan die echt tegemoetkomt aan de behoeften van de sector.
