Delhaize: de directie verklaart de oorlog aan de werknemers die voor hun rechten opkomen

Terwijl de directie vandaag al precies een maand weigert te onderhandelen en steevast herhaalt dat de franchise haar toekomstplan is en dat er voor de werknemers niets zal veranderen, stelt ze alles in het werk om de beweging van de werknemers – die terecht hun rechten verdedigen – te breken.

In de aanloop naar het paasweekend, een van de meest winstgevende weekends van het jaar, besloot de directie deze week om zich harder op te stellen in het conflict.

Alle middelen zijn goed om de opening van de winkels te forceren.

Zij blijft ons indoctrineren door valse informatie te verspreiden, zoals het feit dat de staking niet zou worden erkend. Dit staat zelfs vermeld op de loonfiches van maart.

De directie belet vakbondsvergaderingen in de winkels, terwijl ze zelf vergaderingen organiseert.

De stakers krijgen geen toegang tot de sociale ruimtes en toiletten.

Ze stuurt deurwaarders en de politie naar de piketten en dreigt met een dwangsom tot €1 000, waarbij de deurwaarder vermeldt dat die dwangsom onmiddellijk ingaat. Nochtans kan de boete alleen worden opgelegd als de staker die door een individuele kennisgeving werd gewaarschuwd opnieuw de handeling stelt die hem in de beschikking wordt verboden.

Opnieuw indoctrinatie om werknemers te ontmoedigen.

Tijdens de actie in de depots van Zellik heeft de directie niet geaarzeld de Federale Reserve van de Politie in te schakelen om “robocops” te sturen, met als doel een vreedzaam stakingspiket te breken, om vrachtwagens te laten uitrijden, terwijl er hoegenaamd geen enkele belemmering was van de openbare orde.

Sinds het begin van de week heeft ze de heropening van de winkels letterlijk afgedwongen, terwijl de rekken leeg zijn. Ze vervangt de stakers door studenten en - als laatste vondst - betaalt ze bewakingsagenten om ervoor te zorgen dat de deuren open blijven.

De directie van Delhaize omzeilt schaamteloos de wetgeving, minacht de werknemers en stelt zich harder op in het conflict. Waarschijnlijk hoopt ze dat de krachtsverhoudingen gunstiger voor haar zullen zijn op de eerste vergadering met de sociale bemiddelaar die gepland staat op 18 april. Dit is dus heel erg laat. Ze gebruikt daarvoor het excuus van een overvolle agenda, terwijl er geen andere, meer nabije datum aan de vakbonden was voorgesteld.

Maar de directie mispakt zich aan de vastberadenheid van de werknemers. Die wordt sterker bij elke aanval van de werkgever.